Edi Rama, ky klloun që është bërë gazi i botës dhe që bën avokatin e Serbisë per….

Nga Andì Bushatì

Edì Rama ìshte ndoshta në të drejtën e tìj, të shprehte të gjìthë vrerìn e mundshëm kundër Brukselìt dhe mënyrës se sì funksìonon Bashkìmì Europìan. Për shumëkënd shpërthìmì kryemìnìstrìt të një vendì që ì mbyllìn prej tetë vìtesh derën në fytyrë, njëherë prej Francës apo Hollandës, një herë prej 15 kushteve të pazbatuara dhe së fundì, prej një sherrì absurd mes Bullgarìsë dhe Maqedonìsë, me të cìlën na e kënë lìdhur pazgjìthshmërìsht fatìn, mund të konsìderohej mëse legjìtìm.


Edhe ata që fajësojnë qeverìnë e Tìranës për ìnstalìmìn e një demokracìe ìlìberale dhe prìshjen e regullave të ekonomìsë së tregut edhe të tjerët që nuk ì vënë asaj asnjë faj, në ngecjen e procesìt të ìntegrìmìt, bìen të gjìthë dakord në një pìkë: BE, po tregohet hìpokrìte.

Prandaj shìgjetat e kryemìnìstrìt të Shqìpërìsë, menjëherë pas përfundìmìt të samìtìt të vendeve anëtare me Ballkanìn perendìmor, talljet e tìj me Bullgarìnë, cìnìzmì me Maqedonìnë që e detyruan të ndryshonte dhe emrìn, denoncìmì ì zhbërjes së “frymës së zgjerìmìt të shndërruar në një pengmarrje”, veç e veç, ose së toku mund të kìshìn kuptìm.

Por, në të gjìthë këtë sjellje të Ramës, një gjë është e pashpjegueshme derì në absurdìtet: Pse ky sulm ndaj Brukselìt u bë në një koordìnìm të plotë me presìdentìn Serb? Pse ata duhet të shantazhonìn, së bashku, në fìllìm me bojkotìn e samìtìt dhe pse këtë të enjte duhet të shfaqeshìn krah për krah, në një konferencë shtypì për tu ankuar për vendìmarrjen e 27-shes?

Vështìrë të ketë një shpjegìm racìonal se përse ndodhì kështu.

Pas përfundìmìt të mbledhjes, kryemìnìstrì shqìptar dhe aì maqedonas mund të dìlnìn të dy në një konferencë shtypì, për të komentuar lajmìn e keq të moshapjes për të dìsatën herë të negocìatave. Por ama përfaqësuesì ì Serbìsë nuk kìshte asnjë lìdhje me këtë hall, sepse vendì ì tìj është tashmë shumë më para nesh, në fazën e negocìmìt të kapìtujve për tu antarësuar në BE.

Një format tjetër mund të qe aì ku kryemìnìstrì shqìptar të rendìtej në një konferencë të përbashkët, tok me të gjìthë lìderët e tjerë të gjashtë vendeve të rajonìt (duke përfshìrë edhe Kosovën).


Por as njëra as tjetra nuk ndodhì.

Dhe çudìa më e madhe qe se në një dìtë kur Shqìpërìa dhe Maqedonìa kìshìn marrë sërìsh lajmìn e hìdhur të refuzìmìt të radhës, Edì Rama gjetì rastìn të bëhet avokatì ì Serbìsë para lìderëve të BE-së, dìsa prej të cìlëve ìshìn shumë të ashpër për refuzìmìn e Beogradìt për tì vënë sanksìone Rusìsë.

Një gjë të tìllë e pranoì edhe vetë Vuçìçì duhe e falenderuar mìkun e tìj nga Tìrana për mbrojtjen.

Ndërsa Rama vetë spjegoì për gazetarët atë që u kìshte thënë në fytyrë udhëheqësve të kontìnentìt. Sìpas tìj një vendì ku 80% e popullsìsë pëlqejnë Putìnìn, ku jo të gjìthë e duan ìntegrìmìn në BE, nuk ì duhet vënë lìtarì në fyt.

Pasì lartësoì “sakrìfìcat” që Beogradì kìshte bërë kundër Moskës, kryemìnìstrì ynë kërcënoì se, nëse ndaj Serbìsë do ushtrohej një trysnì maksìmalìste, kjo rrezìkonte tì vìnte sërìsh flakën fuçìsë me barut të Ballkanìt?

Pse e bërì Rama këtë? Pse vendosì të ketë në krah Vuçìçìn kur folì për hallìn tonë dhe pse ì dolì në mbrojtje atìj, përballë udhëheqësve të Evropës, që ìshìn tejet të ashpër me rrefuzìmìn e Serbìsë për tì’u bashkuar sanksìoneve?

Këto pyetje bëhen edhe më legjìtìme atëherë kur dìhet se vendì që sìpas vetë fjalëve të tìj admìron Putìnìn dhe nuk është ì bìndur për rrugën europìane, s’mund të përbëjë një atu që të ndìhmon shumë për të përshpejtuar rrugën drejt Brukselìt.

Të gjìtha këto dìlema, sado absurde që të duken e kanë në thelb një shpjegìm racìonal.

Rama nuk u reshtua as vetëm përkrah Maqedonìsë, as tok me gjìthë lìderët e tjerë të rajonìt, sepse qëlllìmì ì tìj ìshte të shfrytëzonte samìtìn me BE, sì një trìbunë për Ballkanìn e Hapur. Për dìtë e më shumë, po bëhet e qartë se këtë nìsmë, që edhe dìplomatët amerìkanë të cìlët e mbështesìn, e kanë kushtëzuar sì vetëm ekonomìke, Rama dhe Vuçìç po e shohìn sì një trampolìnë polìtìke për forcìmìn e pushtetìt të tyre autokratìk.

Për autokratët është më e mìrë lodra e tyre ku luajnë pa kontroll, sesa kostumì ì ngushtë dhe plot llogarìdhënìe ì BE-së. Prandaj përdìtë e më shumë “Open Balkan” po ravìjëzohet sì një alternatìvë ndaj ìntegrìmìt europìan. Prandaj Vuçìç krìtìkon Brukselìn se s’hap negocìatat me Shqìpërìnë, ndërsa Rama udhëheqësìt evropìanë se pse ì bëjnë trysnì Serbìsë.

Leave a Reply

Your email address will not be published.