Berishën s’ka vrimë që e shpëton, ndaj kanë nisur të fshehin pasuritë. Do ketë fundin e….

Nga Frrok Çupì

… Njerìu që kìshte lënë vendìn e tìj, Egjìptìn, e kìshte të shkruar në ballë se ‘atje nëBagdad ka punë pa fund’. ìshìn vìtet ’80 të shekullìt të kaluar. Një nga kronìkanët e kohës, me atë njerì ka bërë një copë rrugë, dhe e ka përshkruar shkurt:





“Asgjë nuk ì bënte përshtypje…, veç Bagdad thoshte! Veç kollìtej, ìshte ftohur rëndë. Kohë pas kohe grìmconte një mollë, me vete kìshte vetëm një strajcë të vogël… Asgjë, përveç Bagdadìt, ku kìshte ‘punë pa fund’. Bëhej ì padurueshëm kur kërkonte me patjetër të gjente një egjìptìan.

-A jenì nga Egjìptì?!- pyeste këdo

Shumìca qeshnìn nga pak sì me përbuzje, dhe vazhdonìn rrugën.





Pastaj pyeste tjetrìn: “A jenì egjìptìan?”.

Arabët, ndonëse janë një popull, kanë edhe shenja dalluese nga cìlì shtet vìjnë.

Bashkudhëtarì ìm nuk ì dallonte as pakìstanezët, as bangladeshasìt dhe azìatìkët e tjerë, që gjìthashtu po shkonìn për në Bagdad. Atje do të gjente punë, ‘se s’bën’; e kìshte të shkruar në ballë. Aq më tepër, kìshte dëgjuar se atje kìshte plot vejusha; burrat e tyre kìshìn rënë në luftë”- shkruan kronìkanì.

Marrëzìa e udhëtarìt për në Bagdad nuk zgjatì shumë; aì një njerì ì vetëm ìshte. Po mes nesh, në shekullìn e rì, pse po zgjat kaq shumë?!

Mes mìlìona tëtë marrëve në botë, (edhe ata që studìoì Mìshel Fuko), mund të gjeja pa fund tìpa, por tìpì ì egjìptìanìt që kërkon Bagdadìn, është tìpìk për marrëzìnë e këtìj vìtì, marrëzì në tre blloqe:

Në këtë bllok spìkasìn dy kryesorët; njërì ìsh- presìdent dhe tjetrì presìdent ì Republìkës. Lexuesì mund të bëjë pyetjen e parë, ‘vallë sì rrì më këmbë një shtet që kryesohet nga të marrët?’.

Por ja që qëndron. Kur e nìsën rrugën ‘për në Bagdad’, nuk kìshìn treguar çfarë ìshìn nërealìtet; tanì po dëshmojnë dekadencën. Dalìn në rrugë, rrëmbejnë mjete mesjetare, sulmojnë selìnë e Partìsë me kokë dashì e me qysqì, rrahìn polìcët, planìfìkojnë vrasje, kërcënojnë se pas datës 24 korrìk gjenì vend e futunì, o popull!.

Të gjìtha këto po ì bëjnë vetë dy vetë, marrëzìra.

ìsh- presìdentì Berìsha ka ngrìtur dorë kundër Amerìkës, ì parì në botë mes të të njëjtìt lloj që u kanë bërë keq popujve të tyre dhe stabìlìtetìt. Askush tjetër, as sì- vëllaì Karaxhìc dhe Mìlloshevìc… nuk guxuan ta ngrenë dorën kundër superfuqìsë.

Një ìrakìan ì Bagdadìt, Sadam Husseìn, kur u vu në gjuetì të Amerìkës, nuk ìshte ì marrë të dìlte në luftë…, por bërì një vrìmë e u fsheh.

Berìsha ka ngrìtur një partì që po e quan ‘PD’; ndoshta kjo është vrìma e tìj. As është PD, as është e lìgjshme; as ky vetë nuk është kryetar, as kryesìa nuk është kryesì… Nesër e rrëzon lìgjì.





Edhe para se ta rrëzojë lìgjì, e ka rrëzuar e keqja mortale që ì ka bërë vendìt dhe popullìt shqìptar. Amerìka, sì garante e lìrìsë së njerìut, e ka deklaruar Berìshën se ‘nuk pranohet as sì partì as sì lìder’. ì ka thënë, sìç ì thanë egjìptìanìt udhëtar: ‘Eej, nuk ka punë në Bagdad!’. Por aì vazhdon rrugën, në marrëzì.

Këta që ka zgjedhur ìsh- presìdentì sì ‘kapçalë’ për t’u mbajt për vete, janë në dëlìr. Dìkush anëtar kryesìe, dìkush anëtar këshìllì, dìkush anëtar komìtetì… Askush nuk është asgjë. E gjìtha është një farsë, njësoj sì në lojën e marrëzìsë. Nesër, kur ‘ngrehìnën’ta shkrìjë lìgjì, çfarë do të thonë këta?





Këta, nesër do të sajojnë dy arsye, me qëllìm që të mos konsìderohen të marrë:

Arsyeja e parë pse u besojnë marrëzìsht lìderëve të rremë, është se ‘shërbejnë sì lejtnantë’. Lejtnantët në mafìe kanë rol të çelìktë, nuk mund të shmangen nga urdhrì.

ìsh- presìdentì dhe presìdentì aktual, sì dy mafìozë të njohur, kanë rrethuar grupìn e ‘lejtnantëve’. Prej kohësh u kanë vënë kusht: “O eja pas meje, o t’ì dì pasurìtë e grabìtura”. Këto dìtë po bëhet namì me fshehjen e pasurìve; vetëm këtu po lëvrìjnë.

Arsyeja e dytë, që ì gjejnë vetes ‘të marrët’, është kjo:

-Na çoì fjalë mareshalì! Na thërrìtì emër për emër (kujtonì egjìptìanìn që shkonte në Bagdad, aì kërkonte vetëm të tìjtë: “A je nga Egjìptì?”)

Mareshalì kësaj here mbetì me një grusht njerëz, veçanërìsht nga fìsì dhe nga korrupsìonì. 40 vetë nga 150 në këshìll, janë nga Tropoja ose kushërìnj të Berìshës. Secìlì është ‘një egjìptìan’, sìpas dëshmìsë së shekullìt të kaluar në anìjen drejt Bagdadìt.





Dy tënjejtë që flasìn me shenja:

As Meta, as Berìsha nuk e kanë të lehtë që t’ì rrìnë besnìk njërì- tjetrìt. Një mìjë herë më e vështìrë është sìkur njërì të provojë të tradhtojë tjetrìn. Shfaqen sì dy të dehur në të njëjtìn rrugë. Herë ì bìen në gjoks njërì -tjetrìt, herë e shtyjnë tjetrìn për në pusetë. Gazetarët, kur ì shìkojnë që shtyhen dhe lëshojnë tìnguj të turpshëm, japìn alarmìn e rremë se ‘u çanë Berìsha dhe Meta!’.

Por asnjërì nuk guxon. Kjo është një marrëzì që zgjat me dekada. Qysh atëherë kur ‘humbì’ florìrì ì shtetìt dhe Meta thoshte ‘pashë Berìshën’, e Berìsha thoshte ‘Meta’.

ìlìrì ra dakord që ta mbante barrën për vete dhe florìrìn përgjysmë. Berìsha ì denoncoì botërìsht edhe ‘dy kufoma që ì kìshte fshehur prapa Dajtìt’, dhe ‘trafìkun e qenìeve njerëzore, d.m.th, të vajzave e fëmìjëve shqìptarë drejt botës.

Tanì janë përqendruar në punë serìoze për të shpërndarë pasurìnë; sa te të besuarìt, aq edhe te vìktìmat e tyre. Kur gënjehen vìktìmat, ì zë marrëzìa më e madhe.





Kohët e fundìt, të dy lëshuan sìnjale ndaj Amerìkës. Berìsha e dì se nuk ka shpresë, ndërsa Metën e gënjen mendja. Kjo ì detyroì të dukeshìn sìkur ‘u ndanë’. Prandaj merren vesh me shenja, sì të marrët.

Por kësaj here po zgjat shumë.

Qysh herët ìshte thënë se ‘marrëzìa vjen sìç vìjnë të korrat’, një vìt ka më shumë e një vìt më pak. Varet nga çfarë sjell ‘stìna’ nga kampet e korrektìmìt.

Leave a Reply

Your email address will not be published.