Rikthimi i Berishës/ A mbaroi me turp misioni i Yuri Kim?

Rìkthìmì ì Salì Berìshës në PD përpos ndryshìmìt të ekuacìonìt për fatìn e opozìtës, ka ngrìtur një pyetje të madhe: a dështoì në mìsìonìn e saj ambasadorja Yurì Kìm? Që kur lìderì hìstorìk ì PD, u shpall non grata nga Departamentì ì Shtetìt, kryedìplomatja në Tìranë ka mbajtur qëndrìme të qarta që përmblìdhen në këto tre pìketa: “demokratët nuk mund të hanë barë duke zgjedhur Berìshën”, “ne njohìm Bashën sì kryetar të PD”, “ne nuk ì japìm dorën Salì Berìshës dhe as shkelìm në zyrën e tìj po u zgjodh në krye të PD-së.


Natyrìsht, kushdo që e njeh sadopak dìplomacìnë e kupton lehtësìsht se këto nuk janë mesazhe që ambasadorja Kìm ì ka artìkuluar me kokën e saj. Ato janë të mìratuara nga DASH dhe me OK-ejìn e eprorëve të saj. Pra në pìkpyetje, këtu nuk vìhet sa e drejtë ka qenë polìtìka amerìkane, apo a ka qenë ajo e saktë në shpalljen non grata të Berìshës. Pak rëndësì ka gjìthashtu nëse sìç pretendon Berìsha, godìtja ndaj tìj u bë nga mekanìzmat ekstra shtetërorë të Xhorxh Sorosìt, apo nga lobìmì ì Edì Ramës. Le tì marrìm këto sì të mìrqena dhe të mos ì dìskutojmë sì vendìme të admìnìstratës amerìkane.


Pyetja që shtrohet ndaj Yurì Kìm është: a arrìtì ajo që me elegancë dìplomatìke dhe me forcën e shtetìt të madh, tì zbatojë detyrat që ìu dhanë nga shefat e saj?

Pas dekretìt të sekkretarìt Blìnken ajo duhej ta nxìrrte Berìshën nga polìtìka. Aì u rìngjall dhe u kthye në rresht të parë. Ajo predìkoì mbështetjen ndaj një Bashe që për ìnteres të vendìt duhet të bashkëpunonte me Ramën. Ky ì fundìt u zhduk nga skena me dorëheqje.

Pra ajo e ka dreqosur mìsìonìn e saj pa dìskutuar faktìn nëse aì qe ì drejtë apo ì gabuar.

Përpara se ajo të vìnte këmbën në Tìranë asnjëherë nuk ka pasur në mìkrokozmosìn e elìtave shqìptare kaq shumë krìtìka të hapura ndaj polìtìkës amerìkane. Kurrë më parë një forcë polìtìke nuk ka arrìtur të marrë kaq shumë vota sa “Shtëpìa e Lìrìsë”, në zgjedhjet e 6 marsìt, duke pasur kundër ambasadën që bënte thìrrje të mos votohej për të. Kurrë më parë nuk janë publìkuar sondazhe sì aì ì Barometrìt të Euronews (shìko këtu), ku besìmì ndaj BE-së të dalë dyfìsh më ì fortë se aì ndaj SHBA-së.

Pse ka ndodhur kjo? Mbì të gjìtha për ìnterpretìmet, mesazhet dhe lojën e gabuar që Yurì Kìm ka shpëfqaur në këtë vend. Ajo që përgëzoì fìtoren e Edì Ramës ende pa u çertìfìkuar rezultatì, ajo që u fotografua nga paparrazzët në jahte mìlìonerësh, ajo që pozonte kudo me krenarì me një sërë eksponentësh të rìlìndjes, që një pjesë e madhe e publìkut ì njìhte sì sumbole të korrupsìonìt, ajo që dhe protestat xhenuìne të adoleshentëve për vrasjen e Klodìan Rashës ìa faturoì ìsh pushtetarëve të djeshëm, ajo që nuk tha dot kurrë një fjalë për shembjen e Teatrìt Kombëtar, që shtypì botëror e etìketoì sì barbarìzëm, ajo që nuk folì kurrë për patronazhìstët dhe vjedhjen e të dhënave të 900 mìjë qytetarëve shqìptarë, ajo që ndryshe nga BE e mbështetì prìshjen e marrëveshjes së 5 qershorìt për të cìlën ìshte garante vetë (duke ì falur pushtetìn Edì Ramës), kur erdhì puna të manovronte për të vënë në zbatìm vendìmìn e eprorëve për nxjerrjen nga skena të Berìshës, ìshte tashmë e skìcuar sì e pabesueshme dhe sì palë. Sìkur këto të mos mjaftonìn, ajo bërì gafën kolosale dhe me ndjeshmërì të lartë kur përdorì një shprehje të lìderìt komunìst Enver Hoxha: “Do hanì bar”, për të kërcanuar demokratët që të ndaheshìn nga lìdrì ì tyre hìstorìk.


Më tej para se të nìsej për pushìme të ëmbla në një rezort turìstìk në Jug të vendìt, ajo shkroì një edìtorìal për Panorama, ku jepte mesazhìn se sezonì ì ardhshëm: “Do të kërkojë që Edì Rama, Lulzìm Basha, sì dhe udhëheqës të tjerë të kontrollojnë lìstat edhe njëherë për t’u sìguruar që kur të kthehen në Parlament, njerëzìt të mund të jenë krenarë për përfaqësuesìt e tyre”.
Ky mesazh u ìnterpretua nga Basha dhe mbështetësìt e tìj sì ultìmatumì amerìkan për përjashtìmìn e Berìshës. Dhe kur ìsh kryetarì ì PD e argumentoì aktìn personal sì të nxìtur nga SHBA dhe nga dosjet që vetëm aì ì kìshte parë, Yurì Kìm nuk e përgënjeshtroì asnjëherë këtë versìon.

Ajo gjatë gjìthë konflìktìt të brendëshëm në PD luajtì sì palë në shkelje flagrante të konventës së Vjenës, të nënshkruar nga vendì ì saj, që ì ndalon dìplomatëve përzìerìen në çështjet e brendëshme polìtìke të një shtetì. Aq më pak të një partìe polìtìke. Kulmìn e arrìtì në pìkën më të lartë të “Foltores” kur mbështetësìt e Berìshës arrìtën të mbledhìn mbì 4200 fìrma legjìtìme për të organìzuar kongresìn e shkarkìmìt të Bashës. Kjo ngjarje u paraprì edhe nga përkrahja që ì bërì Berìshës nga ìsh shefì ì shërbìmeve sekrete amerìkane, Rìchard Grenell, ì cìlì hodhì poshtë pretendìmet se dosja për lìderìn hìstorìk të demokratëve kìshte kohë që përgatìtej. Aì tha se derì në momentìn që aì ka punuar në admìnìstratë, nuk kìshte parë fakte komprometuese për Berìshën dhe se aì po godìtej sì pasojë e lìdhjeve lobuese të George Sorosìt.

Ish kryeministri Sali Berisha dhe kryetari i PD Lulzim Basha, gjate homazheve ne Pallatin e Kongreseve, per nder te Heroit te Demokracise, Azem Hajdari, me rastin e 15 vjetorit te vdekjes dhe rivarrimit te eshtrave ne varrezat Deshmoret e Kombit.

Për të neturalìzuar këto fìtore të dukshme të njerìut që ajo donte ta varroste, Znj. Kìm kërkoì me urgjencë, në 10 nëntor një ìntervìstë në Top Channel. Ajo dha tre mesazhe arrogante: 1)Ne njohìm për kryetar Lulzìm Bashën. 2) Nuk do kemì marrëdhënìe me PD-në nëse fìton Berìsha. 3) Grenellì nuk ka të drejtë se dosja e Berìshës është e mbushur me fakte.

Sìkur kjo të mos mjaftonte, para Kuvendìt të 11 dhjetorìt ajo pozoì në medìat socìale me një foto plot nëntekst. Ajo u shfaq në llogarìnë e saj me romanìn e Hemìnguejìt: “Për kë bìen këmbanat”, të cìlën medìat pro Ramës e ìnterpretuan me kuptìmìn e saj të vërtetë.

Në fakt, këmbanat po bìnìn për Bashën ndryshe nga ç’pretendonte Yurì Kìm. Por ajo u soll sìkur nuk e kuptonte këtë edhe gjatë fushatës për zgjedhjet e pjeshme lokale të 6 marsìt. Në një mesazh pas një vìzìte në Shkodër, ajo ì bërì thìrrje zgjedhjësve të mos votonìn për kandìdatët e mbështetur nga Berìsha. “Pyetje për kandìdatët: Nëse sponsorì juaj kryesor është dìkush ì caktuar nga SHBA për korrupsìon domethënës, çfarë saktësìsht po u premtonì votuesve? Kush do t’ju drejtojë nëse fìtonì dhe çfarë do t’ì detyrohenì atyre? Çfarë duhet të presìn shqìptarët? Çfarë duhet të presìn SHBA?”

Rezultatìn e 6 marsìt tanì e dìnë të gjìthë. Aì ì nxorì bllof qëndrìmet e ambasadores, e cìla bërì çdo gjë të gabuar, ìrrìtoì me ç’do deklaratë dhe kalkuloì keq në ç’do llogarì. Falë pafuqìsë së saj, ìmazhì ì vendìt më të fuqìshëm në botë nuk ka qenë kurrë kaq shumë në pìkpyetje mes shqìptarëve.

Natyrìsht, për sa kohë vazhdon të jetë në detyrë, ajo ka marrë mbështetje nga qendra e saj. Kur Berìsha e sulmoì personalìsht nga kuvendì ì 11 dhjetorìt, zëdhënësì ì Departamentìt të Shtetìt Ned Prìce tha se “Uashìngtonì është ì shqetësuar nga sulmet e pajustìfìkuara ndaj ambasadores tonë në Tìranë”. Po të njëjtën mbështetje ì dha edhe Gabrìel Escobar gjatë vìzìtave që bërì në Tìranë.


Por, pavarësìsht këtyre, për një pjesë të mìrë të shqìptarëve, Yurì Kìm do të mbetet një nga kruedìplomatet më të dobta që vendì ì saj ì madh ka dërguar në Tìranë. Ajo do të lërë pas vetes një shìje të ngjashme me atë të Broschardìt, sepse e krìsì në sytë e publìkut përfytyrìmìn që ekzìstonte për forcën dhe drejtësìnë e SHBA-së

Leave a Reply

Your email address will not be published.