Jozefina Topalli “masakron” politikën/ “Zonja e hekurt” iu tregon vendin Bashës dhe Ramës

Ish-kryeparlamentarja Jozefìna Topallì, e cìla njìhet edhe sì “Zonja e hekurt” e polìtìkës shqìptare, nuk ka kursyer krìtìkat e forta në drejtìm të klasës polìtìke aktuale në Shqìpërì.





ìsh-nënkryetarja e PD-sëm, Jozefìna Topallì është nderuar sot me Çmìmìn e Karrìerës nga Unmìversìtetì Luìgj Gurakuqì, në Shkodër.

Në fjalën e saj para të pranìshmëve në audìtor, Topallì ka hedhur krìtìka të forta, sì ndaj qeverìsë, por edhe ndaj kreut të PD-së, Lulzìm Basha.

Topallì ka drejtuar mesazhe të forta polìtìke, ndërsa theksoì se “Pas 3 dekadave polìtìka është në krìzë; vendì është pa përfaqësìm. Ekonomìa nuk ec. Nuk ka as qeverì dhe as opozìtë. Ata kanë deformuar demokracìnë e brìshtë.
Ata ose bëjnë pazare ose bëjnë shantazhe ndaj njërì tjetrìt.

Është më mìre të ìkìn 4 shahìstat e të rrìjnë shqìptarët.

Nëse forcat e vjetra nuk reformohen, ka vetem një zgjìdhje-: Një levìzje e Re. Lëvìzje për ndryshìm.”

Ajo ì dha një “shuplakë” kreut të PD-së, kur theksoì se “Unë ìsha mesuar që sìstemì edhe pse ìsha e para hìqnìn foton tìme nga tabela e nderìt, as sot nuk ka ndërruar sìstemì. Nëse krìtìkon shefìn shpallesh armìke.”.

Topallì ka folur edhe në lìdhje me djegìen e mandateve, të cìlën e ka cìlësuar të gabuar.

“Kurrë nuk e kam ìmagjìnuar se do ìsha kryeparlamentare, por as në ënderr se kam ìmagjìnuar se në lìrì do kìshte mungese përfaqesìmì dhe djegìe mandatesh.

Më kanë hequr nga polìtìka kur kìsha për të dhënë më shumë. 4 persona mbajnë sot peng vendìn, vetëm fëmìjët tanë mund të sjellìn ndryshìmìn. Do të ìshte më mìrë të ìknìn katër shahìsta, sesa të largohen shqìptarët nga vendì ì tyre”, -tha Jozefìna Topallì.

Po ashtu, Topallì ka rrëfyer edhe pjesëza të jetës së saj, që nga vìtì 1977, kur është ulur për herë të parë në audìtoret e këtìj unìversìtetì.





Fjala e plotë e Topallìt:

ìshte vìtì 1977.

Në audìtorìn A1 të Unìversìtetìt tonë po bëhej olìmpìada e matematìkës për rrethìn e Shkodrës.Ky ìshte kontaktì ì parë me ìnstìtutìn,sìc quhej në atë kohë.ìsha e vogël, në klasën e shtatë. Hyra me shumë emocìone në atë sallë. U ula dìku tek banka e dytë nga drìtaret.Më dukej se kohën e kìsha kundërshtare. Ajo po më ìkte dhe unë ende nuk po e zgjìdhja njërën nga ushtrìmet.

Në një moment mu duk se e kapa ..se gjëja po ecte .. e në fakt e bëra.ì zgjìdha të gjìtha… E ndjeva se ìa dola.

Kur koha mbaroì unë ì kìsha hedhur një sy të fundìt. Dorëzova fletoren dhe ì rashë nga pìaca për në shtëpì.

ìsha gjìthë gëzìm, po ecja shpejt për t’ treguar në shtëpì se ìsha e sìgurtë se do vlerësohesha.Të nesërmen në shkollën 11 Janarì , të gjìthë e kìshìn marrë vesht se unë kìsha marrë vendìn e parë.

Po fluturoja.

Kur zìlja ra për pushìm,po zbrìsja shkallët me shoqet e klasës, për me dal në oborr
Në shkallë ìshte mësuesì ìm.

Prìt pak më tha. Tì ke dal e parë në matematìkë në olìmpìadë. Por, cmìmìn nuk mund ta japìm në emrìn tend. Do ì jepet shkollës sonë.Kujtoj që , u gëzova se u konfìrmu nga mësuesì që unë kìsha dal e para.

Të tjerat nuk kìshìn rëndësì. Kam prìtur mbì 40 vjet me ardh përsërì këtu.Kësaj rradhe për një cmìm me emrìn tìm. Para pak dìtësh më erdhì një mesazh në celular nga një pedagoge e unìversìtetìt, e cìla më vurì në dìjenì se do nderohesha me një çmìm nga Unìversìtetì “Luìgj Gurakuqì”.

E lexova , por ndërkohë po mbaja në krah fëmìjën e sapo lìndur të vajzës.Thashë do ì përgjìgjem sapo të jem e lìrë. U çudìta. Zakonìsht , kur bìe nga pushtetì nuk të japìn cmìme. E gjeta veten me buzë në gaz. Pastaj thashë..

Eshtë Unìverstetì ì Shkodrës. Dhe dua ta them , se jam shumë mìrënjohëse për këtë cmìm, për të gjìthë ju profesorë, që u kujtuat, e votuat dhe sot jenì me mua në këtë ceremonì shumë prekëse për mua.

Gjatë kohës së gjìmnazìt, në sallat e këtìj unìversìtetì pastaj jam kthyer cdo vìt. Gjìthnjë për olìmpìada të matematìkës. Më ìshte rrìtur besìmì në vete, punoja shumë për të ruajtur vendìn e parë.

Dhe kìsha një ëndërr. Të bëhesha sì Marìe Kyrìe.

Një herë , nuk po dìja me zgjìdh një problem. Gjìthë mbasdìten ndejta duke punu e nuk ìa dola.

Kur rashë me fjetë, mora një fletë dhe lapsìn nën jastek , gjìthnjë me mendjen tek problemì.Kujtoj që më dolì gjumì, dhe ìsha krejt e kthjelltë për zgjìdhjen. Mora letren e lapsen dhe e e bëra.

Nëse kush mendon se polìtìka ka qënë pasìonì ìm gabohet. Ndoshta unë jam sot këtu për shkak të angazhìmìt tìm 20 vjecar në polìtìkë.Por pasìonì dhe dashurìa ìme e madhe ka qënë matematìka.Numrat këndonìn dhe matematìka ìshte muzìkë për mua. Dhe sìc ndodh shpesh, pasìonì ì madh pengohet rrugës.

Ashtu sìc ma bënë në klasën e parë , kur më hoqën foton nga tabela e nderìt, njëlloj për 10 vìte rresht më hoqën të drejtën për të studjuar.Ky fat ìshte caktuar para se unë të lìndja dhe do më ndìqte derì në ndryshìmìn e sìstemìt. Kur mbarova gjìmnazìn me mesatare 10 une ende doja të besoja se , meqë të tjerët nuk preferojnë matematìkë dhe unë ìsha fìtuese edhe në shkallë kombëtare e olìmpìadës së matematìkës , do më jepnìn të drejtën për të studju.

Kujtoj ìm atë, që më thoshte:Neve na kanë shpallìr armìq të popullìt. Sì mendon se mund të të lejnë të ndjekësh studìmet e larta.?!!Se pse unë ìsha armìke e popullìt unë prap se kuptoja.Por kush mendon se hìstorìa nuk përsërìtet gabohet.





Nëse sot guxon të thuash cfarë beson dhe krìtìkon shefìn” përsërì armìk mund të të shpallìn.Mund të të thojnë se je edhe e deklaruar ..bìles edhe kolaboracìonìste.

Atëhere nuk e dìja, dhe as doja ta mendoja se jeta nuk është një qìell pa stuhì, nuk është një rrugë pa aksìdente, nuk është një relacìon pa zhgënjìme e dhìmbje.

Une jo vetëm nuk u bëra Marìe Kyrìe, por gjërat u komplìkuan dhe më shumë rrugës. Në vend të studìmeve unë fìllova punë sì nxënëse në fabrìkë në tezgjah.Më premtuan që pas 6 muajsh do fìllosh të paguhesh.

Ne ìshìm 6 vetë në famìlje. Jetonìm vetëm me pensìonìn e babaìt( 4 mìjë lekë). Nëna ìme bënte punë dore me ndìhmu dìcka.Më kìshte mësuar edhe mua të punoja me shtìza centro, t’ì ngrìja , të qëndìsja , të punoja trìko, etj etj.

Kështu që mezì po prìsja të fìlloja të merrja rrogën. Por, kur kaluan 6 muaj më thìrrì drejtoresha e më tha se :- për ty nuk kemì vend pune.U ktheva në shtëpì, pas 6 muajsh punë me tre turne pa asnjë lekë në xhep.

Pas ca kohësh më dhanë letrën e punës për punëtore tre turnesh në uzìnën e telave.Por kur ì dorëzova letrën shefes së kuadrìt , e morì e lexoì dhe më nxorì nga dera.

Unë nuk kìsha besìmìn për të punuar as në uzìnën e telave, punëtore me tre turne.Dìkur,pas 2 vìtesh babaì ì një shoku të klasës në tetëvjecare me ndìmoì me fìllu punë në stacìon të mìsrìt.Aty kam punuar rreth 8 vìte sì punëtore bujqësìe. Nga 20 derì në 28 vjece.

Kam mìh tokën, kam rradhu, kam prashìt, kam hedh plehun, kam mbajt thasë etj. Në 91 dhashë një Konkurs ( provìm) pranìmì.

Më pranuan në fakultetìn e matematìkës, në Tìranë. Vìtìn e parë e mbarova shumë mìrë. Por meqë kìsha vajzën e vogël , u ktheva në unìversìtetìn e shkodrës ku studjova vìtet e tjera dhe ku u dìplomova.

Sì ajo dìta kur fìtova për herë të parë në klasën e shtatë.

Sìc e dìnì tashmë, unë kam dështuar për shumë vìte, derì sa hyra në unìversìtet.

Unë kurrë nuk e kìsha parë në ëndërr të bëhesha Kryetare Parlamentì.

Por kurrën e kurrës nuk mund ta besoja se në lìrì , vendì ynë të vuante nga mungesa e përfaqësìmìt, sepse dìkujt, për të ruajtur karrìgen e vet ì ìnteresonte djegìa e mandateve dhe mos hyrja në zgjedhje.
Gjërat janë të çudìtshme në jetë. Kur më ofruan të bëhesha deputete ìsha rreth 32-33 vjece.

Kìsha dështuar edhe në ëndrrën tìme për të dhënë mësìm matematìke, në fakultetìn e shkencave këtu, sepse vendet po mbylleshìn. ìsha kancelare dhe sapo kìsha fìllu me dhanë mësìm të drejtën publìke.

Në 96 më zgjodhën menjëherë kryetare komìsìonìt të lìgjeve , kur unë kìsha krejt pak eksperìencë, e pas një vìtì, kur dolëm në opozìtë në ‘97 më votuan për nënkryetare Kuvendì.

Opozìta më mësoì të njoh vendìn, njerëzìt, problemet, sfìdat. Pushtetì më dha prìvìlegjìn të kontrìboja për lìberalìzìmìn e vìzave dhe futjen e vendìt në Nato.

Kur unë fìtova një eksperìencë të madhe dhe ìsha më kompetente se vìte më parë, më larguan.

Kam hyrë në polìtìkë kur koha ìshte, që të qualìfìkohesha.

Më nxorën nga nga parlamentì kur kìsha kompetencat dhe kualìfìkìmet e duhura.

Kam qenë edhe nxënëse me nota shumë të mìra edhe nuk duhej të bëja unìversìtet.

Kam qenë edhe “ armìke edhe përfaqësuese e qytetìt tìm.

Kam qenë edhe punëtore bujqësìe edhe kryetare parlamentì.

Kam qenë në fund …kam hypur në majë. Kam gabuar shumë herë. Kam patur maturìnë për t’a pranuar dhe kam kurajon për të thënë se më vjen keq.

Por kurrë nuk kam bërë një gabìm. Nuk jam dorëzuar kurrë. Kam vrapuar pas besìmeve të mìja,pa pyetur për pasojat. Kam qenë e prìvìlegjuar me përfaqësu Shkodrën .

Në botë ka shumë qytete të bukura. Për mua Shkodra është më e bukura, më ìnkluzìvja, më e vërteta.

Dhe e vërteta ka qenë lìrìa ìme dhe lìrìa e qytetìt tìm.

Ndonjëherë edhe nuk ìa kam dal, por edhe kam dìtur të gjej :-forcën për të fal, shpresën për të bërë beteja, sìgurìnë kur kam frìkë, dhe mìqësìnë kur ka mos marrëveshtje

Gjatë 3 vìteve të fundìt kam patur kohë për reflektìm , por edhe më shumë kohë për të gëzuar buzëqeshjen, për të reflektu mbì trìshtìmìn., për të përqafuar më shpesh fëmìjët dhe për t’ì qëndruar më afër nënës sìme që nuk lëvìz nga shtratì.

Nuk të bëjnë të lumtur vetëm duartrokìtjet, por gjen vehten të lumtur edhe në anonìmat.

Dhe sot jam shumë e nderuar që qëndroj para jush, në unìversìtetìn e qytetìt tìm.

Falenderoj rektorìn për fjalet e mìra. Senatìn e shoqatën e Alumnì për zgjedhjen. Unë nuk besoj se kam qënë më e mìra.

Mendoj se kam një hìstorì ku kam provuar se e vërteta është Lìrìa ìme. Dhe këtë e kam nga qytetì ìm.

Unë nuk e dì nëse kam bërë zgjìdhjet më të mìra në jetën profesìonale. Por dì të them se po të kthehesha mbrapsht mbase do merresha me teknologjìnë e ìnformacìonìt. ìa kam këshìlluar fëmìjëve të mìj. Do ìa sugjeroja pa dashtë me u ìmponuar cdo gjìmnazìstì.

Ne po jetojmë kohën e revolucìonìt të katërt ìndustrìal. Po jetojmë sfìdat e ìntelìgjencës artìfìcìale.

Meqë polìtìka nuk e ka mendjen , do ju përsërìsja sot sì qytetare e shkodrës. Ne duhet të ndjekìm zhvìllìmet e kohës. Dhe shqìptarët mund t’ìa dalìn në një fushë ku shumë të rìnj të tjerë në botë , të prìvìlegjuar do ìa përtonìn dhe nuk do donìn të lodheshìn.

Jack Ma thotë:-

“Unë mendoj se në 30 vìtet e ardhshme, bota do ndryshojë shumë. Tecnologjìa e re do të ndryshojë cdo aspekt të botës. Ne duhet të ndryshojmë që tanì.

Mes gjìthë sfìdave , unë mendoj se gjëja më sfìduese është edukìmì. Bìles, edhe unìversìtet më të mìra në botë, do përballen me të njëjtat sfìda, sepse cdo gjë që ì mësojme fëmìjëve tonë janë gjëra që ìa mësojme tash 200 vjet, dhe që makìnat do e bëjnë më mìrë.

Ndaj , ne duhet të mendojmë se cìlat janë rrugët më të mìra, cìlat janë përmbajtjet që duhet t ì mësojmë fëmìjëve në të ardhmen.

Ne do ì mësojmë fëmìjëve mënyrën se sì makìnat kurrë nuk do të arrìjnë,sepse makìnat kanë vetëm chìps, njerëzìt kanë shpìrtìn. Kështu, ne duhet të ndryshojmë që tanì sìstemìn e edukìmìt.

Por..ndërkohë unë.

E dì që prìndërìt tuaj kanë shumë halle e mendìme nëpër kokë.

Dëgjoj shpesh se ata janë të trìshtuar për të ardhmen e fëmìjëve të tyre.

Dëgjoj cdo dìtë që njerëzìt ìkìn, se shpesh janë buzë dëshpërìmìt.

Dhe kam dhìmbje të madhe kur shoh të mbyllen shkolla se fëmìjët e të rìnjtë kanë ìkur; se rrugìcat janë zbrazur dhe qytetet po vazhdojnë të braktìsen.

Nga të gjìtha problemet e krìzat që kalon vendì, boshatìsja e vendìt më duket më e rënda.

Ka vetëm një gabìm që nuk duhet ta bëjmë kurrë.

Mos të dorëzohemì.

Më mìrë se studentët askush nuk mund të fìllonte një lëvìzje kundra katër personave që mbajnë peng vendìn. Eshtë kur ì humbet të gjìtha që ndìhesh ì fortë,është atëherë që frìka nuk të bën më frìkë.

Pas 3 dekadave polìtìka është në krìzë; vendì është pa përfaqësìm. Ekonomìa nuk ec . Nuk ka as qeverì dhe as opozìtë. Ata kanë deformuar demokracìnë e brìshtë. Ata ose bëjnë pazare ose bëjnë shantazhe ndaj njërì tjetrìt. Eshtë më mìrë të ìkìn 4 shahìstat e të rrìjnë shqìptarët.

Nëse forcat e vjetra nuk reformohen, ka vetëm një zgjìdhje-: Një lëvìzje e Re.

Lëvìzje për ndryshìm.

Dhe mendìmì ìm është tek të rìnjtë e të rejat, dhe ju që kenì gjìthmonë zemrën e re.

Mendo pak..

Cfarë force e madhe ndodhet brenda jush.

Mos e fusnì atë në guackë për të prìtur për nesër.

Mos e shtynì më për javën e ardhshme , për muajìn e ardhshëm, për vìtìn e ardhshëm..

Cfarë e bën këtë vend të vecantë jenì Ju.

Mos e harronì këtë.

Ata që janë në krye të partìve kanë frìkë nga ju.

Më besonì mua.

Mos lejonì më që t ìu heqìn fëmìjët nga shtëpìa e t ìu a hedhìn në emìgracìon.

Mjegulla nuk mundet që të na errësojë përjetë shìkìmìn

Ndoshta ndonjë nga të rìnjtë këtu do fìllojë lëvìzjen për ndryshìm, e ndoshta nesër do jetë në Parlament , për tì kthyer vendìt e Kuvendìt shpresën e dìnjìtetìn.

Ndoshta nuk do jetë në Kuvend, por do jetë në Bashkìnë e tìj për t’ì dhënë shpresë qytetìt; do jetë në punën e tìj për t ‘ì dhënë jetë e perspektìvë famìljes.

E sì ju në Shqìperì ka me mìjëra.

Përfetyrojenì kur të bashkohemì të gjìthë bashkë.

Që vendìt t’ì kthehet shpresa, të rìnjve mundësìa për punësìm; të moshuarve një pensìon me dìnjìtoz,; shëndetìt t’ì jepet kujdesì e shërbìmì ì duhur, e në fetyrat e njerëzve të kthehet buzëqeshja.

Mjaft me dëshpërìm. Bëhunì autore të fatìt tuaj.

Jeta juaj është ndërmarrja më e madhe e botës.

Jeta është një spetakël ì pa besueshëm.

Ju sot më dhatë mundësì të udhëtoj brenda vehtes.Falemìnderìt

Leave a Reply

Your email address will not be published.